W tym przypadku oba wyrazy posiadają końcówkę. Używamy tego typu dopełniacza, gdy chcemy pokazać, że coś do kogoś/czegoś należy. Pierwszy wyraz w języku tureckim otrzymuje końcówkę -nin/in, drugi: -si.

polisin köpeği – pies policjanta ( w odróżnieniu od polis kopeği – pies policyjny)

İstanbul’un trafığı – ruch stambulski

Onların bahcelerınde güzel çiçekler var. – W ich ogrodzie są piękne kwiaty. (n– łącznik -de – w)

  • Gdy mowa o dziele, książce na przykład, lub autorze – nie używamy końcówki przy pierwszym wyrazie i mamy:

Da Vinci Şifresi – Kod Leonarda da Vinci

John Wayne yürüyüşü – chód Johna Wayna

Podobne wpisy:
Tureckie OpowieściAd Tamlaması - Dopełniaczpodstawy języka tureckiegoW tym przypadku oba wyrazy posiadają końcówkę. Używamy tego typu dopełniacza, gdy chcemy pokazać, że coś do kogoś/czegoś należy. Pierwszy wyraz w języku tureckim otrzymuje końcówkę -nin/in, drugi: -si. polisin köpeği - pies policjanta ( w odróżnieniu od polis kopeği - pies policyjny) İstanbul'un trafığı - ruch stambulski Onların bahcelerınde güzel çiçekler...Strona o Turcji i jej mieszkańcach