Końcówka gramatyczna  -la i ile

  • z:

benimle/seninle/onunla/bizimle/sizinle/onlarla – ze mną/z tobą/z nim,nią/z nami/z nimi

Końcówka może mieć formę “doczepianą” do rzeczownika, może mieć również formę osobną: ile. W zależności od tego, gdzie ją umieścimy, zmieni się sposób, w jaki przetłumaczymy zdanie z języka tureckiego na polski:

Murat ile Semra sinemaya gidiyor. – Murat i Semra idą do kina.

Murat Semra ile sinemaya gidiyor. – Murat z Semrą idą do kina.

Murat’la Semra sinemaya gidiyor. – Semra z Muratem idą do kina.

Murat Semra’la sinemaya gidiyor. – Murat z Semrą idą do kina.

Dodatkowo, ważne jest również położenie “ile”:

Murat ile Semra sinemaya gidiyorlar. – Dodajemy końcówkę – lar.

Murat Semra ile sinemaya gidiyor.

  • Różnica pomiędzy ile a ve (i)

Murat ile Semra sinemaya gidiyorlar. – Najprawdopodobniej idą razem do tego kina.

Murat ve Semra sinemaya gidiyor. – Może być, że razem idą, może być, że osobno.

  • W mowie potocznej, można pominąć końcówkę osobową (poza trzecią osobą liczby mnogiej).

benim ile = benimle – benle

senin ile = seninle – senle

onun ile = onunla – onla

bizim ile = bizimle – bizle

sizin ile = sizinle – sizle

  • Do ile można dodać słówko birlikte (=razem).

Murat Semra ile birlikte sinemaya gidiyor.

  • Używanie ile wraz z pierwszą osobą liczby pojedynczej:

Semrayla ben sinemaya gidiyoruz. – Idziemy z Semrą do kina.

Ben Semrayla sinemaya gidiyorum. – Idę z Semrą do kina.

Biz Semrayla sinemaya gidiyoruz.

  • Przy pierwszej osobie liczby pojedyńczej, nie dodajemy końcówki  -la do “ben”:

Semrayla ben/Benimle Semra sinemaya gidiyoruz.

  • Dzięki ile możemy pokazać również, że coś zostało zrobione/wykonane przy pomocy czegoś, coś zostało użyte do czegoś:

otobusle –  autobusem

gözlükle – przez okulary

Kölye elmasla yapılmış. – Kolia wykonana jest z diamentów.

kaşıkla – przy pomocy łyżki

Przykład kiedy możemy użyć benimle:

W dialogu

– Kiminle gidiyor? (Z kim idzie?)
– Benimle. (Ze mną)

Natomiast w zdaniach, gdzie ja idę z kimś, ta osoba jest zawsze na pierwszym miejscu i do niej dodaje się końcówkę -la.

 

Podobne wpisy:
Tureckie OpowieściBağlaçlar - Spójnikiİlgeçler - Przyimkipodstawy języka tureckiegoKońcówka gramatyczna  -la i ile z: benimle/seninle/onunla/bizimle/sizinle/onlarla - ze mną/z tobą/z nim,nią/z nami/z nimi Końcówka może mieć formę 'doczepianą' do rzeczownika, może mieć również formę osobną: ile. W zależności od tego, gdzie ją umieścimy, zmieni się sposób, w jaki przetłumaczymy zdanie z języka tureckiego na polski: Murat ile Semra sinemaya gidiyor. -...Strona o Turcji i jej mieszkańcach