Końcówkę -iş, dodajemy w języku tureckim do czasowników opisujących ruch/pracę i pokazuje ona, że podmiot wraz z innym rzeczownikiem w zdaniu, wykonał pracę razem/wzajemnie/nawzajem.Łatwiej będzie wyjaśnić to na przykładach:

Merve ve Ayşe yarın görüşecek. – Merve z Ayşe jutro spotkają się (ze sobą).

Często rzeczowniki (podmiot i ten drugi rzeczownik) połączone są ze sobą spójnikiem “ve” lub “ile”.

Ayşe ablayla yarın parkta bulacak. – Ayşe spotka się ze swoją starszą siostrą jutro w parku.

Gdy w zdaniu występuje słowo “birbiri” (nawzajem), nie użyjemy “ve”, tylko “ile”.

Onlar birbirleriyle tanışıyor. – Oni znają się nawzajem.

Końcówka wzajemności -iş zyskuje czasem formę -leş:

vedalaşmak

haberleşmek

taşlaşmak

iyileşmek

morlaşmak

 

Podobne wpisy:
Tureckie Opowieściİşteşlikjęzyk turecki dla średnio zaawansowanychKońcówkę -iş, dodajemy w języku tureckim do czasowników opisujących ruch/pracę i pokazuje ona, że podmiot wraz z innym rzeczownikiem w zdaniu, wykonał pracę razem/wzajemnie/nawzajem.Łatwiej będzie wyjaśnić to na przykładach: Merve ve Ayşe yarın görüşecek. - Merve z Ayşe jutro spotkają się (ze sobą). Często rzeczowniki (podmiot i ten drugi rzeczownik) połączone...Strona o Turcji i jej mieszkańcach