Drugi czasownik w zdaniu czyli -me -mek -(y)iş

-mek jest końcówką bezokolicznika w języku tureckim.Ma on w języku tureckim trochę inną rolę niż w języku polskim. W języku tureckim, oprócz oczywistej roli: pokazania wersji bezosobowej czasownika, używamy tej końcówki w wielu formach gramatycznych, odnosi się to również do końcówek -me i –. Tworzą one zaś rzeczownik z czasownika. Używamy ich, gdy w zdaniu występuje więcej niż jeden czasownik, i “dolepiamy” je do czasownika w środku zdania.

Po końcówce -me oraz -iş możliwe jest dodanie końcówki osobowej, natomiast końcówka -mek jest bezosobowa.

Bana yardım etmesi hoşuma gidiyor. – Podoba mi się, że on mi pomaga. (Jest tu jeszcze słówko hoşlanmak, które ma własną odmianę.)

Tatilde ne yapmak istiyorsun? – Co chcesz robić w wakacje?

Burada müzik dinlemem sizi rahatsız ediyor mu? – Nie będę słuchać tutaj muzyki. Czy to ci przeszkadza?

Końcówki: -me oraz -mek odnoszą się do podmiotu, jaki on jest, co robi, natomiast końcówka -iş stawia nacisk na samą akcję, zachowanie, formę, rodzaj lub sposób.

Końcówki te w języku tureckim tworzą również nowe słowa:

girwejście

bakış spojrzenie

yazmarękopis

ekmekchleb

dla spółgłosek: a ı o u dla spółgłosek: e i ö ü przeczenie dla a ı o u przeczenie dla e i ö ü
Ben -mam -mem -mamam -memem
Sen -man -men -maman -memen
O -ması -mesi -maması -memesi
Biz -mamız -memiz -mamamız -mememiz
Siz -manız -meniz -mamanız -memeniz
Onlar -maları -meleri -mamaları -memeleri