Tryb rozkazujący – Emir kipi

Tryb rozkazujący w języku tureckim tworzymy, dodając do podstawy końcówki -sin, -(y)in(iz), -sin(ler). Nie posiada on pierwszej osoby liczby pojedynczej i drugiej osoby liczby mnogiej.

(Sen) oraya git! – Idź tam! (Ty)

(O) bir daha oraya gitmesin. – Niech on/ona więcej tam nie idzie.

(Siz) oraya gidiniz. – Wy idźcie tam.

Onlar oraya gitsin(ler). – Oni tam poszli.

  • Pytanie występuje tylko w trzeciej osobie liczby pojedynczej i mnogiej.

O yarın oraya gitsin mi? – Czy on ma jutro tam pójść?

Onlar yarın oraya gitsinler mi? – Czy oni jutro mają tam pójść?

  • Dla drugiej osoby liczby pojedynczej występują dwa rodzaje końcówek:

Nieformalna: -sin

Formalna/uprzejma: -iniz

Siz geliniz lütfen. – Proszę państwa o przyjście.

Gelin lütfen. – Proszę przyjść.

Pozytywne Negatywne Pytanie pozytywne Pytanie negatywne
Ben  –
Sen gel (przyjdź) gelme (nie przychodź)
O gelsin gelmesin Gelsin mi? Gelmesin mi?
Biz
Siz gelin/geliniz gelmeyin/gelmeyiniz
Onlar gelsinler gelmesinler Gelsinler mi? Gelmesinler mi?