Język turecki i jego mowa zależna

Mowę zależną w języku tureckim najłatwiej chyba pokazać na przykładach:

Öğretmen: – Bir kompozisyon yazınız. – Nauczyciel: – Napiszcie wypracowanie.

Öğretmen öğrencilere: “Bir kompozisyon yazınız” diyor.Nauczyciel do uczniów: “Napiszczie wypracowanie” – mówi.

Öğretmen öğrencilere bir kompozisyon yazmalarını söylüyor. – Nauczyciel powiedział do uczniów, żeby napisali wypracowanie.

W pierwszym przypadku, mamy do czynienia z mową niezależną. W drugim, do wypowiedzianego zdania, dodajemy słówko “diyor”, natomast trzeci przypadek, to typowa nominalizacja wraz ze słówkiem “söyledi” albo “istedi”.

 

stem przeczenie końcówka osobowa
-m – rica et-
-n -i söyledi
-si/sı -i istedi
stem -ma/me ma -miz/mız -i emret-
-niz/nız
-ları/leri

 

Gdy w cytacie występują takie słówka jak: lütfen, sakın, hadi, to je pomijamy.