W języku tureckim nie ma typowego „być”. Zamiast tego, używa się słówka var.

Çay var mı? – Czy jest herbata?

Ben de varım – Ja też jestem/Dołączam do tego.

Aby powiedzieć, że czegoś nie ma, używamy słówka yok.

Ekmek yok mu? – Nie ma chleba?

Sen artık yoksun. – Już ciebie tu nie ma.

Evde kim yok? – Kogo nie ma w domu?

Evde anne yok. – W domu nie ma mamy.

Do var/yok dodajemy końcówkę osobową, by wiedzieć, kogo dotyczy. Jednocześnie, słówko oznaczające/określające miejsce, ląduje na początku zdania, a więc mamy:

– Masada ne var? – Co jest na stole?

– Masada kitap var. – Na stole jest książka.

– Ağaçta kuşlar var mı? – Czy na drzewie są ptaki?

– Evet, ağaçta kuşlar var. – Tak, na drzewie są ptaki.

– Hayır, ağaçta kuşlar yok. – Nie, na drzewie nie ma ptaków.

Wyjątek stanowią sytuacje, gdy chcemy coś podkreślić, na przykład:

Kitap masada var. – TA właśnie książka jest na stole.

Istnieje też słówko olmak – istnieć, stać się, lecz używa się go trochę w innym znaczeniu

Ben  iyi oluyorum. – Staję się dobra (w czymś).

Jeżeli chcemy powiedzieć np. że jesteśmy chorzy, do słówka  „hasta” dodajemy końcówkę osobową = hastayim (jestem chora).

Tureckie OpowieściVaroluş Tümcesi - Istnieje/Nie istniejepodstawy języka tureckiegoW języku tureckim nie ma typowego 'być'. Zamiast tego, używa się słówka var.Çay var mı? - Czy jest herbata?Ben de varım - Ja też jestem/Dołączam do tego.Aby powiedzieć, że czegoś nie ma, używamy słówka yok.Ekmek yok mu? - Nie ma chleba?Sen artık yoksun. - Już ciebie tu nie ma.Evde...Strona o Turcji i jej mieszkańcach