Język turecki i szyk w zdaniu

W języku tureckim obowiązuje ustalony szyk w zdaniu: Podmiot na początku i orzeczenie na końcu: Adam masal okudu – Mężczyzna czytał/przeczytał bajkę. Gdy chcemy podkreślić ważność tego, że to właśnie mężczyzna przeczytał bajkę, wtedy rzeczownik wędruje tuż przed czasownik (rzeczownik przed czasownikiem jest najważniejszy): Masal adam okudu – (To właśnie) mężczyzna przeczytał bajkę.  Przymiotnik zawsze … Czytaj dalej

Czasownik być w języku tureckim czyli var/yok

W języku tureckim nie ma typowego czasownika być. Zamiast niego, używa się słówka var. Przykłady czasownika “być” Çay var mı? – Czy jest herbata? Ben de varım – Ja też jestem/Dołączam do tego. Aby powiedzieć, że czegoś nie ma, używamy słówka yok. Ekmek yok mu? – Nie ma chleba? Sen artık yoksun. – Już ciebie … Czytaj dalej

Kraje języki i narodowości w języku tureckim

kraje narodowości i języki po turecku

kraje narodowości i języki po turecku

Tworzenie narodowości w język tureckim

Aby utworzyć nazwę narodowości, do kraju dodajemy końcówkę -li/-lı. Gdy ostatnia samogłoska w nazwie kraju to: a/o/u/ı wtedy wstawiamy końcówkę – lı, natomiast po e/i/ö/ü -li.

Tureckie nazwy języków

Języki z kolei, tworzymy poprzez dodanie do nazwy kraju końcówki -ce/-çe. W odróżnieniu od języka polskiego, nazwy języków piszemy z dużej litery.

Czytaj dalej

Rzeczownik w języku tureckim

Końcówki rzeczownika Przy dodawaniu końcówek do rzeczownika w języku tureckim, niektóre litery wymieniają się. Dochodzi do tego głównie w wyrazach pochodzących z języka arabskiego: gögüş – gögsü karın – karnım omuz – omzu alın – alnınız ağız – ağzımız burun – burnun fikir – fikrim resim – resmi şehir – şehrim isim – ismin Nie … Czytaj dalej